 |
Zasugerowano, aby ten artykuł zintegrować z artykułem alfabet norweski. |
Alfabet duński - alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka duńskiego. Od standardowego alfabetu łacińskiego odróżnia się trzema literami: æ, ø oraz å, które w tej właśnie kolejności występują na końcu alfabetu.
edytuj Postać
Alfabet duński składa się z 24 liter: A B D E F G H I J K L M N O P R S T U V Y Æ Ø Å
Pięć liter, występujących normalnie w alfabecie łacińskim, tj. C Q W X Z, nie jest używanych do zapisu słów duńskich a jedynie wyrazów obcych i zapożyczeń.
edytuj Historia
Przeprowadzona w 1948 r. reforma duńskiej ortografii wprowadziła do użycia literę å, używaną dotychczas w norweskim i szwedzkim. Pierwotna pisownia pojawia się w starych dokumentach, oraz, mimo upływu lat, bywa czasem wykorzystywana do zapisu niektórych nazwisk oraz nazw własnych (np. nazwa miasta Ålborg czasem zapisywana jest jako Aalborg). Za sprawą tej reformy alfabet duński oraz alfabet norweski przestały się od siebie różnić graficznie, choć różnice w wymowie głosek zapisywanych tymi samymi literami czasem są dość duże.
Reforma pisowni z 1948 r. wprowadziła jeszcze jedną zmianę: zrezygnowano z pisania wszystkich rzeczowników wielką literą, tak jak jest to do dziś w języku niemieckim.
edytuj Zobacz też
Alfabetyczne: Arabskie • Aramejskie • Braille'a • Cyrylica • Dewanagari • Etiopskie • Fenickie • Głagolica • Gockie • Greckie • Gruzińskie • Hebrajskie • Łacińskie • Moon • Ormiańskie • Rowasz • Runiczne • Tifinagh
Sylabowe: Bopomofo • Czirokeskie • Dewanagari • Gurmukhi • Hangyl • Hiragana • Kanadyjskie • Katakana • Laotańskie • Sojombo • Tajskie • Tamilskie • Tybetańskie
Obrazkowe: Hieroglify • Pismo pierwotne
Chińskie: Pismo chińskie (tradycyjne i uproszczone) • Hancha • Kanji
Zobacz też: Alfabet • Systemy pisma CJK • Alfabet flagowy • Alfabet Morse'a