| Region Autonomiczny Mongolii Wewnętrznej | ||
| Nazwa chińska: 内蒙古自治区 (Nèi Měnggǔ Zìzhìqū) | ||
Nazwa lokalna:  (Öbür mongɣul-un öbertegen jasaqu orun) |
||
| Nazwa skrócona: 内蒙古 (Nèi Měnggǔ) | ||
 |
||
| Stolica | Hohhot | |
| Języki | mandaryński, mongolski | |
| Mniejszości narodowe | Mongołowie | |
| Gubernator | Bagatur | |
| Populacja | 23,840,000 os. (2004) |
|
| Powierzchnia | 1,183,000 km² | |
| Gęstość zaludnienia |
20.2 os./km² | |
| Skład etniczny | Chińczycy Han - 79% Mongołowie - 17% Mandżurowie - 2% Hui - 0.9% Dagurowie - 0.3% |
|
| Liczba prefektur |
12 | |
| Liczba powiatów |
101 | |
| Liczba gmin |
1425 | |
| ISO 3166-2 | CN-15 | |
| Strona oficjalna |
[1] | |
Region Autonomiczny Mongolii Wewnętrznej (mong.: Өвөр Монголын Өөртөө Засах Орон ; chiń.: 内蒙古自治区,pinyin: Nèi Měnggǔ Zìzhìqū) - to region autonomiczny ChRL, obejmujący południowe ziemie historycznej Mongolii.
Mongolia Wewnętrzna to jedna z większych jednostek administracyjnych Chin, stanowi aż 12 proc. ich powierzchni, chociaż zamieszkują ją jedynie 24 mln osób. Graniczy z prowincjami Heilongjiang, Jilin, Liaoning, Hebei, Shanxi, Shaanxi i Gansu, a także Regionem Autonomicznym Ningxia. Stolicą Mongolii Wewnętrznej jest Hohhot.
edytuj Historia
W latach 1626-1636 tereny dzisiejszej Mongolii Wewnętrznej zostały opanowane przez Mandżurów. Po przejęciu przez Mandżurów władzy w Chinach, Mongolia Wewnętrzna stała się ich częścią.
W 1933 Mongolia Wewnętrzna została podbita przez armię japońską i przyłączona do Mandżukuo. 8 grudnia 1937 ogłoszono powstanie marionetkowego państwa Mengjiang.
W 1945 Mongolię Wewnętrzną zajęła Armia Czerwona. W 1947 przyłączono ją ponownie do Chin, nadając jej autonomię.
Prowincje
Anhui • Fujian • Gansu • Guangdong • Hajnan • Hebei • Heilongjiang • Henan • Hubei • Hunan • Jiangsu • Jiangxi • Jilin •Junnan • Kuejczou • Liaoning • Qinghai • Shaanxi • Shanxi • Syczuan • Szantung • Zhejiang
Tajwan (poza kontrolą ChRL)
Regiony autonomiczne
Kuangsi • Mongolia Wewnętrzna • Ningxia • Sinkiang • Tybet