 |
"Oda do radości"
|
| Problem z odtwarzaniem pliku? Zobacz Pomoc. | |
Oda do radości (Ode an die Freude) – poemat Fryderyka Schillera ogłoszony w 1786, w wersji ostatecznej w 1803 roku. Utwór znany z fragmentów w IX symfonii Ludwiga van Beethovena. Wersja instrumentalna ody została przyjęta jako hymn Europy.
Beethoven już w szkicowniku z 1789 roku zapisał frazę z pierwszej partii chóru (partie chóralne towarzyszą w oryginale kolejnym zwrotkom), z zamysłem napisania muzyki do dzieła Schillera: Muß ein lieber Vater wohnen (Mieszka Ojciec upragniony). Na podstawie projektu z 1812 roku wiadomo, że początkowo miała to być uwertura na chór i orkiestrę. Pracując nad IX symfonią, którą ukończył w 1824 roku, Beethoven włączył tekst do jej finałowej czwartej części.
Najbardziej znany polski przekład Ody do radości jest dziełem Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego[1]. Inne znane tłumaczenie opracował Andrzej Lam[2].
