Regionalizm − w stosunkach międzynarodowych to forma współpracy państw w regionie. Organizacje regionalne mają za zadanie zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa, a także rozwój współpracy gospodarczej i kulturalnej w regionie.
Po II wojnie światowej zjawisko regionalizmu stało się przedmiotem regulacji w Karcie NZ (rozdz. VIII, "Układy regionalne") i licznych rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ. O nasileniu się tendencji regionalistycznych w Europie Zachodniej można mówić zwłaszcza od końca lat siedemdziesiątych. Regionalizm europejski zdynamizował się po 1989 roku, co widoczne jest np. w porozumieniach międzyrządowych państw tworzących tzw. euroregiony.
Edward Haliżak zwraca uwagę na zjawisko regionalizmu morskiego.[1] W wymiarze fizyczno-geograficznym mówi o istnieniu 23 regionów morskich, które są przedmiotem regulacji prawnomiędzynarodowych, czynnikiem integrującym przyległe państwa, a także obszarem rywalizacji między nimi.
edytuj Bibliografia
- Leksykon politologii, pod red. A. Antoszewskiego i R. Herbuta, Wrocław 2004, ISBN 83-88555-46-4
edytuj Przypisy
- ↑ E. Haliżak, Regionalizm morski, [w:] "Stosunki Międzynarodowe", Warszawa, nr 16/1992