Richard Wesley Hamming (ur. 11 lutego 1915 w Chicago, zm. 7 stycznia 1998 w Monterey, Kalifornia) - matematyk amerykański, którego prace wywarły istotny wpływ na nauki komputerowe i telekomunikację.
Stopień bakałarza zdobył w 1937 r. w University of Chicago, stopień magistra w 1939 r. w University of Nebraska, w 1942 r. doktorat w University of Illinois w Urbana-Champaign. Był profesorem w University of Louisville, skąd odszedł do pracy nad Projektem Manhattan (projekt budowy bomby atomowej), gdzie pracował nad metodami programowania kalkulatorów elektronicznych do rozwiązywania układów równań sformułowanych przez fizyków pracujących przy projekcie. Wynikiem badań było m.in. stwierdzenie, że wskutek wybuchu bomby atomowej nie istnieje ryzyko zapalenia atmosfery, co dało zielone światło do przeprowadzenia testów, a potem zrzucenia bomb na japońskie miasta.
W latach 1946-1976 pracował w Bell Telephone Laboratories, gdzie współpracował z Claude'em Shannonem. 23 lipca 1976 przeszedł do Naval Postgraduate School, gdzie pracował aż do emerytury, w 1997 r.
Był też twórcą i prezydentem Association for Computing Machinery. W 1968 otrzymał Nagrodę Turinga. Był członkiem IEEE, która nadaje doroczny Richard W. Hamming Medal za wybitny wkład w dziedzinie nauk komputerowych i techniki.
Zobacz też: odległość Hamminga.
edytuj Prace
- Numerical Methods for Scientists and Engineers, McGraw-Hill, 1962; second edition 1973.
- Calculus and the Computer Revolution, Houghton-Mifflin, 1968.
- Introduction To Applied Numerical Analysis, McGraw-Hill, 1971.
- Computers and Society, McGraw-Hill, 1972.
- Digital Filters, Prentice-Hall, 1977; second edition 1983; third edition 1989. ISBN 0-486-65088-X
- Coding and Information Theory, Prentice-Hall 1980; second edition 1986.
- Methods of Mathematics Applied to Calculus, Probability, and Statistics, Prentice-Hall, 1985.
- The Art of Probability for Scientists and Engineers, Addison-Wesley, 1991.
- Art of Doing Science and Engineering: Learning to Learn, Gordon and Breach, 1997.
edytuj Linki zewnętrzne
- John J O'Connor; Edmund F. Robertson Richard Hamming w MacTutor History of Mathematics archive (en)
1966: Alan Perlis • 1967: Maurice V. Wilkes • 1968: Richard Hamming • 1969: Marvin Minsky • 1970: James H. Wilkinson • 1971: John McCarthy • 1972: Edsger Dijkstra • 1973: Charles W. Bachman • 1974: Donald E. Knuth • 1975: Allen Newell, Herbert Simon • 1976: Michael O. Rabin, Dana S. Scott • 1977: John Backus • 1978: Robert W. Floyd • 1979: Kenneth E. Iverson • 1980: C.A.R. Hoare • 1981: Edgar F. Codd • 1982: Stephen A. Cook • 1983: Ken Thompson, Dennis Ritchie • 1984: Niklaus Wirth • 1985: Richard M. Karp • 1986: John Hopcroft, Robert Tarjan • 1987: John Cocke • 1988: Ivan Sutherland • 1989: William Kahan • 1990: Fernando J. Corbató • 1991: Robin Milner • 1992: Butler W. Lampson • 1993: Juris Hartmanis, Richard E. Stearns • 1994: Edward Feigenbaum, Raj Reddy • 1995: Manuel Blum • 1996: Amir Pnueli • 1997: Douglas Engelbart • 1998: James Gray • 1999: Frederick P. Brooks, Jr. • 2000: Andrew Chi-Chih Yao • 2001: Ole-Johan Dahl, Kristen Nygaard • 2002: Ronald L. Rivest, Adi Shamir, Leonard M. Adleman • 2003: Alan Kay • 2004: Vinton G. Cerf, Robert E. Kahn • 2005: Peter Naur • 2006: Frances E. Allen • 2007: Edmund M. Clarke/E. Allen Emerson/Joseph Sifakis