Resmî dil bir ülkede anayasa veya kanun ile kabul edilen dili tanımlamak için kullanılan terimdir. Örneğin Türkiye Cumhuriyetinin devlet dili olan Türkçe aynı zamanda Türkiye'nin tek resmi dilidir.
Devlet ile birey ve bireyler arasındaki tüm resmi işlemlerin resmî dilde yapılması gerekmektedir. Bir ülke sınırları dahilinde yaşayan kişiler ya da topluluklar farklı bir dil konuşsalar dahi resmî işlemlerini gerçekleştirirken resmî dil kullanmak durumundadırlar.
Bir ülkede birden fazla dil resmî dil olarak kabul edilebilir.
Örneğin Kanada'da hem İngilizce hem Fransızca resmî dildir. Filipinler'de Filipince hem resmî dil hem de devlet dilidir ve İngilizce ise resmî dildir.
Bazı ülkelerdeki resmi diller:
Arnavutluk
- Arnavutça
- Yunanca (azınlık dli)
Ermenistan
- Ermenice
Bosna-Hersek
- Boşnakça
- Hırvatça
- Sırpça
Kıbrıs
- Türkçe
- Yunanca
Finlandiya
- Fince
- İsveçce
- Sami(azınlık dili)
Almanya
- Almanca
- Danca(azınlık dili)
Yunanistan
- Yunanca
- İtalyanca(Rodos'ta)
Irak
- Arapça
- Kürtçe
İrlanda
- İrlandaca
- İngilizce
- İskoç dili(azınlık olarak)
İtalya
- İtalyanca
- Arnavutça(güney İtalya'da)
- Katalanca(Sicilya'da)
- Hırvatça,Fransızca,Almanca,Yunanca(bazı bölgeleerde)
Lüksemburg
- Lüksemburgca
- Fransızca
- Almanca
.svg){kind=small}
 |
Dilbilim ile ilgili bu madde bir taslaktır. İçeriğini geliştirerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. |